Te hard in de baas zijn tijd

Ook de meest nette verkeersdeelnemer maakt wel eens een verkeersovertreding. Het gaspedaal hoeft maar een centimetertje te ver worden ingedrukt en u rijdt zo 5 km/u te hard. Ook de postbode rijdt wel eens te hard, maar hij doet dit dan in de auto van zijn baas. Wanneer hij wordt geflitst, gaat de bekeuring automatisch naar zijn werkgever, omdat hij de kentekenhouder van de auto is. Het postbedrijf verhaalde deze boetes op haar werknemers. De werknemers zijn het hier niet mee eens en stappen in april 2003 naar de rechter.

Op 3 januari 2001 heeft de Hoge Raad geoordeeld dat schade als gevolg van betrekkelijke lichte overtredingen die door de werknemer bij de uitvoering van de werkzaamheden zijn gepleegd met een door de werkgever ter beschikking gesteld voertuig voor rekening komen van de werkgever en niet op de werknemer kunnen worden verhaald. Op grond van deze uitspraak was het verhalen van de boetes op de werknemers door het postbedrijf dus onrechtmatig. Voor de invoering van de Wet Mulder was het wel mogelijk de boete door te schuiven naar de werknemer door de identiteit van de bestuurder kenbaar te maken aan justitie. Door de automatisering bij de invoering van de Wet Mulder was deze mogelijkheid komen te vervallen. De Hoge Raad is van mening dat dit niet de bedoeling is geweest van de wetgever. Daarnaast moesten werknemers die met hun eigen auto tijdens de uitvoering van de werkzaamheden een boete krijgen opgelegd deze wel zelf betalen en konden de boete (meestal) niet verhalen op hun werkgever. Dit onderscheid komt de Hoge Raad ook onrechtvaardig voor. Door deze twee omstandigheden is de Hoge Raad dan ook van mening veranderd en acht nu het verhalen van de boetes op de werknemers door de werkgevers wel juist.